Cam Kafes - Yakınmak yerine; emek, sabır ve biraz cesaret

Kendimden biliyorum.Bir şeyi isterdim, onun için yapmam gerekenlere dikkatimi, emeğimi, zamanımı, özenimi vermezdim. Çok yapmak istediğim için hep aklımda ve dilimde olurdu. Yapmadığım/beceremediğim/olmadığı için içimde burukluk, hatta bazen yetersizlik ve güvensizlik olurdu.

…

Enstrüman çalmak istediğini söyleyip, çabalamayan, dudağını bükerek “ama ben çalamıyorum” diyenler…

Biraz daha sosyal olmak, ilgi görmek, dost edinmek, hatırlanmak isteyip de: aramayan, sormayan, gitmeyen, yardım etmeyen, ortalıkta görünmeyen, konuşmayan, kendini geri çekenler…

Habire şikâyet edip, şartların ve durumun birden kendiliğinden düzelmesini ya da tamamen değişmesini bekleyenler…

Ya hep, ya hiççiler…

…

Zihin oyunları. Kendi kafeslerimiz. İnançlarımızın gücü. Görüp öğrendiklerimiz. Bize söylenenler.

…

Küçük bir çocukken öğrenmemiz gereken doğal işleyişi, bir kısmımız yetişkin olduğunda öğrenmek durumunda kalıyor.

Bazılarımızın mizacında var…Çabalamadan pes etmek…Ya da sadece bir adım atıp yüz adım atmışçasına bir sonuç beklemek…Ve sonunda umutsuzluğa düşmek.

Kimisi, denerse başarısız olma korkusuyla sadece lafta bırakıyor, hiç denemiyor bile.

Tavsiye istiyor ama tavsiye geldiğinde bahane sunuyor.Hep aynı oyunu oynuyor.

Suçlu aramak. Şartları, hayatı, ebeveynleri suçlamak. Kontrolün kendinde olduğunu kabul etmemek.

Kendi sorumluluğunu es geçmek…

Tanıdık geliyor mu bunlar?

Sizde, kendinizde ya da yakın olduğunuz birinde?

…

Nedeni neyse ne…

…

Peki ne yapmak lazım?

Bu tuhaf cam kafesin açılmasına niyet etmek…Belki dua etmek…Bir şeyi yapmak için o konuda emek ve zaman harcamak gerektiğini kendine hatırlatmak…Ve sadece bu emek ve çabadan keyif almaya bakmak. Bunu gösterdiğin için göğsünü gere gere kendini bi tebrik etmek…

Sözde “başarısızlık” ihtimalinin bile kesinlikle bir şeyler öğrettiğini hatırlamak…

İşleyişin doğasını deneyimleye deneyimleye bedenselleştirmek…

Böylece yeni bir bilinç oluşturmak…

Bunu hangi alanda denerseniz deneyin…Bu halin, bu inanç ve alışkanlık kalıbının, kırıldığını ve hayatın diğer alanlarına da yayıldığını fark etmek…

…

Cam kafesin kapısını, belki önce içerden aralamak…